RECENT POEM OF BOROUJERDشعر معاصر بروجرد

mery cristmas

2005-12-27T02:12:00.000-08:00

مژده مسيح

يه غريبه، يه زن تنهاي تنها
تو بيابون به درخت خشك خرما
تكيه داده زير لب زمزمه داره
كه منم پاكترين پاك خدايا

دلش از درد زمونه پرخونه
درد امونش رو بريده نيمه جونه
ميكرد‎ اون خيال فراموش شده از ياد
كه خدا چشمه آبي رو فرستاد

يه صدايي، يه صداي آشنايي
مثه وحيه، مثه نور و روشنايي
تو رگاش زمزمه ميكرد‎
كه تو شايسته ترين پيش خدايي

يه فرشته از خداي خوب و آگاه
مژده آورد كه مسيح ميرسه از راه ‎
مايه رحمت و خير بيحسابه‎
صاحب شريعت و دين و كتابه

دل مريم بيقراره نگرونه
نگرونه حرف سرد ديگرونه
دوباره ندا اومد سكوت مريم
كه مسيح جواب مردم رو ميدونه

حميد رحماني

2005-10-10T18:22:00.000-07:00

نیایش رمضان

این دهان بستی دهانی باز شد

تا خورنده ی لقمه های راز شد

این دهان بربند تا بینی عیان

چشم بند آن جهان حلق ودهان

لب فرو بند از طعام وزشراب

سوی خوان آسمانی کن شتاب

برامیدراه بالا کن قیام

همچو شمعی پیش محراب ای غلام

طفل جان ازشیرشیطان بازکن

بعدازآنش با ملک انباز کن

گرزشیردیو تن را وابری

درفطام او بسی نعمت خوری

گرتو این انبان زنان خالی کنی

پر زگوهرهای اجلالی کنی

چندخوردی چرب وشیرین ازطعام

امتحان کن چندروزی درصیام

چندشبها خواب راگشتی اسیر

یک شبی بیدار شو دولت بگیر

از طعام الله و قوت خوش گوار

برچنان دریا چو کشتی شو سوار

باش در روزه شکیبا و مصر

دمبدم قوت خدارا منتظر

کان لب خشکت گواهی میدهد

کاو به آخربرسرمنبع رسد

خشکی لب هست پیغامی زآب

که به مات آردیقین این اضطراب

مولوی بلخی

عيد مبعث مبارك باد

2005-08-30T02:58:00.000-07:00

ميلاد نور

در دل ظلمت جهل
در دل تاريکي
و اندر آنجا که فقط
مظهر ايزد سبحان بت بود
نزد قومي نادان که به فرزند کشي
همچو يک سنت مطلوب عمل مي‌کردند

در سپيده دم صبح
در فضايي که پر از عطر خوش رحمان بود
رتبه عالي انسان به کمالش برسيد
از ثري رفت به بالا و ثريايي شد
و محمد تنها
و فقط تنهايي با او بود
غرق در راز و نياز
و در آن تاريکي
قلب را روشن از نور خدا ساخته بود
ناگهان غار حرا با محمد تنها
شاهد آن ملک پاک الهي گرديد
جبرييل از اوج پايين آمد تا محمد برسد
به مقامي در اوج

به محمد فرمود اقراء
و محمد خاموش
بار دوم فرمود که بخوان
و محمد همچنان خاموش است
بار ديگر فرمود
اقراء باسم ربک الذي خلق
که بخوان نام خداوندي را که
که تورا خلق نمود زعلق
که بخوان نام خداوندي
که عزيز است و کريم
آنکه آموخت نوشتن به قلم را بر تو
آنکه آموزانيد آنچه هيچ نمي‌دانستي
و محمد سخني تازه بگفت
سخن از جانب دوست
سخن از مکتب اسلام بگفت
و بدينسان اسلام
همچو يک رايحه و عطر بهار در همه عالم هستي پيچيد

حميد رحماني

روز مادر مبارك باد

2005-07-24T22:22:00.000-07:00

سلام

2005-07-02T21:31:00.000-07:00

دوستان گرامي

سلام، براي همه شما آرزوي سلامتي و نيكبختي دارم چند روز پيش سراغ دفتر شعرم رفتم و تاريخ سرودن اشعارم را نگاه كردم. ديدم كه شعر گفتن ما هم از يك تابع سينوسي پيروي كرده و گاهي به اوج رسيده و گاهي در حضيض مانده ولي در هر حال با موقعيت كاري و مشغله زندگي همنوايي داشته الان هم كه مدتي اصلا فرصت شعر خواندن را هم پيدا نكرده ام چه برسد به سرودن

در هر حال از شما دوستاني كه گاهي به اين وبلاگ سر ميزنيد و منتظر مطالب تازه هستيد عذر ميخواهم كه فرصت بروز كردنش را هم پيدا نمي كنم

با آرزوي موفقيت براي شما جمله اي از اينشتين را تقديم ميكنم

زندگي مثل دوچرخه سواري است

براي حفظ تعادل بايد حركت كرد

2005-07-02T10:00:00.000-07:00

كوهنورد

2005-06-01T00:40:00.000-07:00

بروجرد

از وبلاگ عكسهاي من

با هيچكس

2005-05-23T05:10:00.000-07:00

با هيچكس

شهر به شهر رفته‏ام
كوچه به كوچه گشته‏ام
خانه به خانه هر كجا
نام تو و نشان تو

لحظه به لحظه ياد تو
سايه به سايه با دلم
شانه به شانه هر كجا
روز و شبانه مي‏رود.

عمر مرا شيشه تويي
ساقه منم ريشه تويي
عقل تويي فكر تويي
صاحب انديشه تويي

بي تو نه ميل زندگي
بي تو نه ميل مردگي
بي تو پر از تهي شوم

بي تو چگونه سر شود

حميد رحماني

ناشدني

2005-04-26T20:58:00.000-07:00

ناشدني

تا تو توئي و من منم اين ما شدني نيست

اين بركه ي گنديده كه دريا شدني نيست

اين گونه كه خورشيد به خواب سرشب رفت

اين شام سيه را سرفردا شدني نيست

« ما گمشده در گمشده در گمشده هستيم »

اين گم شده در گم شده پيدا شدني نيست

درها همه ديوار شده ، روزنه ها سنگ

اين پنجره ي رو به ابد واشدني نيست

پيراهن يوسف ته اين چاه كه پوسيد

يعقوب من اين چشم تو بينا شدني نيست

اي نا شده ي تا به ابد كاش كه مي شد

افسوس كه اين نا شدني ها شدني نيست

( يداله گودرزي )

شاعران زودتر مي ميرند

2005-04-11T20:54:00.000-07:00

شاعران زودتر مي ميرند

جام جم آنلاين: يك نظرسنجي نشان داد كه شاعران خيلي زودتر از ديگران مي ميرند.سايت اينترنتي الدستور به نقل از روزنامه دي ژورنال اف يس ديس ، نوشت: بنا به نظرسنجي كه اخيرا توسط دانشگاه برناردينو در كاليفرنيا از ميان بيش از 2000 شاعر و اديب صورت گرفته است متوسط سني شاعران 62 سال است.برپايه اين گزارش ، اين در حالي است كه ميانگين سني نويسنده ها و منتقدان 68 سال است.
اين نظرسنجي همچنين نشان داد كه زنان شاعر بيش از مردان شاعر در رنج و عذاب هستند و آمار خودكشي در ميان آنان بيش از مردان است.كوفمان ، محققي كه در اين باره تحقيق مي كند بر اين باور است كه شاعران به دليل حساسيت بيش از اندازه به مسايل مختلف و ميل بيش از حد به خودخوري در مواجهه با جهان بيرون دچار اين وضعيت هستند.

اين محقق در ادامه افزود شاعران و نويسندگان زيادي را مي شناسد كه زود دنيا را ترك كرده اند.

chat

2005-04-05T20:27:00.000-07:00

Chat

داستان از زماني شروع شد

كه نمايش روي آنتن رفت
حدسم كاملاُ درست بود
تو اصلاُ عاشق نبودي
در يكي از رستوران هاي شهر شنيدم
“‌كلمات اعتبار خود را از دست داده اند ”
مدتي ست كه از تو خبري نيست
مثلث برمودا
هنوز هم مرسوم است ؟
از زندگي ات چيزهايي را وام مي گيرم
جدول جمعه
لوستر تاريك
و هزاران برداشت
كه همه از خلق موقعيت هاي دراماتيك
براي دوست داشتن ام
حرف مي زنند
خط به خط با تو بودن ؟
نه ! من فقط
من فقط
لابه لاي اشيا
با خودم چت مي كنم

بنفشه حجازي

avesta's poem

2005-02-22T01:05:00.000-08:00

وفا نکردی و کردم،جفا نديدی و ديدم

شکستی و نشکستم،بريدی و نبريدم

اگر ز خلق ملامت وگر ز کرده ندامت

کشيدم از تو کشيدم،شنيدم از تو شنيدم

کی ام؟شکوفهء اشکی که در هوای تو هر شب

ز چشم ناله شکفتم به روی شکوه دويدم

مرا نصيب غم آمد به شادی همه عالم

چرا که از همه عالم محبت تو گزيدم

چو شمع خنده نکردی مگر به روز سياهم

چو بخت جلوه نکردی مگر زموی سپيدم

به جز وفا و عنايت نماند در همه عالم

ندامتی که نبردم ملامتی که نديدم

نبود از تو گريزی چنين که بار غم دل

ز دست شکوه گرفتم به دوش ناله کشيدم

جوانيم به سمند شتاب می شد و از پی

چو گرد در قدم او دويدم و نرسيدم

به روی بخت ز ديده،ز چهر عمر به گردون

گهی چو اشک نشستم،گهی چو رنگ پريدم

وفا نکردی و کردم،به سر نبردی و بردم

ثبات عهد مرا ديدی ای فروغ اميدم

مهرداد اوستا

واژه نامه گويش بروجردي

2005-02-08T01:54:00.000-08:00

مژده به همشهري هاي گرامي

واژه نامه گويش بروگردي (بروجردي) به همت گروهي از علاقمندان آماده شده و در وب سايت پالايش زبان فارسي قابل دسترسي است. فايل پي دي اف آن را مي توانيد دانلود و براي خود نگه داري نماييد

اين واژه نامه بيش از هزار و پانصد واژه و اصطلاح بروجردي را در بر دارد. هر واژه داراي آوانويسي و برابر فارسي است. تلاش شده كه از برابرهاي پارسي بهره گرفته شود و از اين روي واژه نامه ياد شده داراي زيبايي خاصي است. ديباچه بلندي در باره ويژگي هاي گويش بروجردي و نيز گويشوران ناحيه بروجرد و تاريخ منطقه دارد

براي دستيابي به واژه نامه بروگردي و دريافت نسخه پي دي اف آن به آدرس زير برويد

http://www.parsi-l.com/weblog/archives/2005/02/uuuoe_oeoeuuoeo.html

مادر

2005-01-14T20:44:00.000-08:00

"معناي عشق"
>

مادر اي سايه‏ي الطاف خدا
اي سراسر همه مهر
اي دل انگيزترين معني عشق
اي كه يادت همه آرامش من
اي وجودت همه خواهش من

تو نمايانگر الطاف خدايي مادر
مروه و حج و صفايي مادر
زير پاي تو بهشت است بهشت
باز هم طفل توام
هرچه كردم
چه زيبا و چه زشت

دست تو گرمترين گرمي مهر
مهر تو پاكترين معني عشق
نفست رايحه‏ي ريحان است
ديدن روي نكويت مادر
همه درد مرا درمان است

ورد زير لب تو ذكر دعاست
خانه با بودن تو
بهترين باغ دل انگيز خداست

پاكتر از همه پاكي هايي
خوبتر ازهمه خوبي هايي
با صفاتر ز همه دنيايي

مادرم
مادر خوبم بخدا
دفتر عمر مرا
تو چو شيرازه‏ي هستي هستي
تو سزاوار چه هستي
همه چيز
من چه دارم كه تو را زيبد
هيچ

سايه لطف خدايي مادر
معني عشق و وفايي مادر
شعر من درخور تفسيرت نيست
اوج مهري و صفايي مادر

حميد رحماني

پریچهره

2005-01-10T01:59:00.000-08:00

ای پریچهره پر ناز کجا هستی تو
مطرب شوخ طربساز کجا هستی تو

عاشق زار تو مدهوش و توئی ناپیدا
دلبر عقل برانداز کجا هستی تو

ای که میدان دلم عرصه و جولانگاهت
توسن سرکش تکتاز کجا هستی تو

جان بیمار مرا نیست دوایی دیگر
وصل تو می کند اعجاز کجا هستی تو

چمن و باغ و در و دشت ندارد رونق
بی تو ای سرو سرافراز کجا هستی تو

بی می ناب لبت عاقبتِ کار شدم
با می و میکده دمساز کجا هستی تو

گوشه چشم فریبای تو و اشک سعید
عاقبت فاش کند راز کجا هستی تو

اگر این غصه هجران تو گیرد پایان
شادی ام می شود آغاز کجا هستی تو

سعید – بهمن 74

در وصف بروجرد

2005-01-04T23:46:00.000-08:00

بروجرد بهاري استثنايي دارد كه براستي تحسين برانگيز و منحصر به فرد است. در كتابهاي تاريخي آمده كه ناصر الدين شاه علاقه خاصي به اين شهر داشته و چند باري به آنجا نزول اجلال ! فرموده است. البته وي طبع شعر خوبي هم داشته و شعر معروف « عشق بازي كار هر شياد نيست...» از سروده هاي اوست. بيت ذيل را ناصر الدين شاه در وصف بروجرد سروده است

گر چه سپاهان بهشت روي زمين است

ليك نيرزد به يك بهار بروجرد

بيت مذكور در منطقه محبوبيت زيادي دارد. قاآني اين بيت را تضمين كرده و شعر بلندي سروده كه من چند بيت آن را در ذهن دارم:

آمده هركس در ديار بروجرد

داده دل و گشته بي قرار بروجرد

....ليك شود سير زجان هر كه ببيند

فصل زمستان جانشكار بروجرد

بر اثر برف و باد و موسم سرما

تيره و تار است روزگار

بروجرد ديو سپيد است يا مصيبت عظما

يا كه بود برف بي شمار بروجرد

....گفت يكي بيت نغز ناصر دين شه

تا ببري پي به اعتبار بروجرد

« گرچه سپاهان بهشت روي زمين است

ليك نيرزد به يك بهار بروجرد»

متن كامل شعر در كتاب « تاريخ بروجرد» نوشته غلامحسين مولانا موجود است. البته در سالهاي اخير از اين برف و سرمايي كه براي ما حكايت مي كنند خبري نيست.

ايران پور

برگرفته از وب لاگ گفتمان

Darya

2005-01-01T02:22:00.000-08:00

دريا

چشم تو دريايي است

بيكران پاك بزرگ

و پر از موج لطيف

موج درياي تو تا عمق وجودم جريان مي‏يابد

دل به دريا زده‏ام

يا به دريا يشوم غرقه ويا گوهري خواهم يافت

گوهري ناب كه اكسير من است.

پشت دريا شهري است

آن چناني است كه سهراب بگفت

"پشت دريا شهري است

قايقي بايد ساخت"

پشت درياي تو يك حس لطيف است ،لطيف

پشت درياي تو يك جاذبه جادويي است.

قايقي خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

و در اين دريا من

همه عمر سفر خواهم كرد.

حميد رحماني

Hereng

2004-12-24T20:41:00.000-08:00

هرنگ

توهِرنگِ دِلِمي دِلِم وِرَت پر مِزِنه

To herenge dele me delem verat par mezena

شُو تا صُو مرغي مِشَه سَرِ بونِت سر مِزِنَه

Shou ta souv morghi mesha sare boonet sar mezena

دل مَ او کفترِ سختَه که اَر گُمِش کني

Dele ma aoo kaftare sakhta ke ar gomesh koni

وُر مِيَرده اُ هَني وِرَ تو پر پر مِزِنه

Vor me yardah ao hani vera to par par mezena

نازاري خُشکه نکو، سِل کُو تو حال و روزِ مِ

NAzAri khoshka nako’ sel ko to hAlo roozeme

وقتي که سِلِم کني قلبِ مَ تُن تر مِزِنه

Vaghti ke selem koni ghalbe ma ton tar mezena

دل مَ تنگه ايواره که هواش ابري مِشَه

Dele ma tange eivArah ke havAsh abri mesha

وِرِدي ينِت هِرِنگم همَه جا سر مِزِنه

Vere di yanet herengem hamaja sar mezena

لاقِلَن اَير بياريم نمياي که بُونِمِت

LAghelan ayar biyArim nemiyAy ke bounemet

شُو که شد بيا و خُويم که دِلِم پر مِزِنه

Shou ke shod biyA ve khoum ke delem par mezena

همَه زِنِه ايم توني تو همَه عمر و جونه مَ

Hama zenne em toni to’ hama omro jone ma

شُو تا صُو خيال تو ميا وِ مَ سر مِزِنه

shou ta souv khiAle to miyA ve ma sar mezena

حميد رحماني

http://groups.yahoo.com/group/boroujerdiha/join

گروه اينترنتي بروجرديها

2004-12-21T23:58:00.000-08:00

به نام خدا

با سلام

به استحضار همه دوستان مي رساند گروه اينترنتي بروجرديها به تازگي ايجاد گرديده است از همه شما دوستان بروجردي يا علاقمند به فرهنگ و ادب بروجرد دعوت ميشود در اين گروه عضو شده و همه ما را از نظرات و ايده هاي خود بهرمند فرماييد

آدرس گروه: http://groups.yahoo.com/group/boroujerdiha/join

YALDA

2004-12-18T21:03:00.000-08:00

"يلدا"

شبي از شبها نامش يلداست
پر هياهو و پر از جنجال است
شب طولاني سال شب ميلاد زمستان باشد

و همه مردم اين شهر بزرگ
در دل اين شب طولاني و سرد
خانه هاي خود را
گرم از صحبت شادي بكنند

- همگي خوشحالند
- همگي مي خندند

آن يكي شعر زحافظ خواند
وآن يكي جك زفلاني راند
ديگري شعبده بازي بكند
و يكي روده درازي بكند
و شكمها همه لبريز شود
از آجيل ، از شيريني ، از ميوه

و يكي زين همه آيا دانند
- شادي امشب آنها ز چه روست
مگر امشب چه شده
يا چه فرقي باشد
- بين امشب و شبان ديگر
آري امشب شب يلدا باشد
شب طولاني سال
شب ميلاد زمستان باشد

***

و يكي زين همه آيا دانند
كه به يك گوشه از اين شهر بزرگ
طفل معصوم يتيمي امشب
- خفته است بي آنكه
- لقمه ناني بخورد
او بخوابش امشب گل سرخي بيند ، كه زدستان پدر مي چيند
و همين شادي او در شب يلدا باشد

***

در دل اين شب طولاني و سرد
نو عروس سحر آن سيمين تن
- گشته است زنداني
"مرغ ناله تلخي سر كن"
شايد از ناله تو
دل اين تيره شب يلدا نام
- متأثر بشود و تكاني بخورد
شايد آن پاكترين پاك ، سحر
بگريزد ز دژ اين شب طولاني و سرد
تا فروريزد ديوار بلند يلدا
- و سحر
بدهد بر ما از آمدن "مهر" نويد
و گريزان شود اين تاريكي
تاكه تابد خورشيد
و دهد هديه أي از نور خودش بر هر كس
- رايگان و متساوي و بي هيچ دريغ

"مرغ حق ناله تلخي سر كن"
- شايد از ناله تو
دل اين تيره شب يلدا نام
متأثر بشود و تكاني بخورد
- تا فروريزد ديوار بلند يلدا

حميد رحماني

اذان

2004-12-11T10:57:00.000-08:00

اذان

لحظه ﭙاک اذان
لحظه وا شدن ﭙنجره ها
سوي دشتي ز گل ياس سفيد
سوي آينه اي از جنس بلور

نغمه اي رويايي
ارمغان بخش دلي دريايي
مي روي همره آن تا به خدا
تا سرا ﭙرده نور

همه ذرات جهان غرق دعا
همه آفاق ﭙر از مستي وشور
باز هم بانگ موذن ﭙيچد
همزمان تا دل آن وادي دور

آن ستاره که لب ﭙنجره است
نرم و آهسته تو را مي خواند
و نسيمي که به مهماني گلها آيد
قصه را مي داند

آبشار آکاه است
و "خدايي که در اين نزديکي است

محسن جهاني

برای وصف تو

2004-10-31T20:34:00.000-08:00

من که عمری را به غفلت خفته ام
من که بس ناگفتنی ها گفته ام
من که از بسیاری عیب و گناه
این چنین آشفته ام

من که هرگز در تمام عمر خود
بی نوایی را نبودم دستگیر
لقمه نانی را نمی دیدم روا
تا فقیری را کند یک لحظه سیر

من که از اشک یتیمان، اندکی
اشک از چشمم نمی افتد به راه
من که در عمرم ندادم هیچ گاه
بی پناهی را پناه

من که هر ساعت هزاران مرتبه
می شوم غرق گناه
من که از زنگار بی دینی شده
شیشه قلبم سیاه

چون شوم خواهان وصلت یا علی
چون توانم گفت وصفت یا علی

سعید

با ما بگو تا کیستی

2004-10-20T02:40:00.000-07:00

با ما بگو تا کیستی

با ما بگو تا كيستی، مهری بگو ، ماهی بگو
خوابی ، خيالی ، چيستی، اشكی بگو ، آهی بگو

راندم چو از مهرت سخن گفتی بسوز و دم مزن
ديگر بگو از جان من ، جانا چه می خواهی بگو

گيرم نمی گيری دگر ز آشفته عشقت خبر
بر حال من گاهی نگر با من سخن گاهی بگو

ای گل پی هر خس مرو، در خلوت هر کس مرو
گوئی که دانم پس مرو، گر آگه از رازی بگو

غمخوار دل ای مه نئی ، از درد من آگه نئی
والله نئی ، بالله نئی ، از دردم آگاهی بگو

زین بیش آزارم مکن، پیش همه خوارم مکن
خوارم مکن زارم مکن، گر آن که بد خواهی بگو

بر خلوت من سرزده یک در درآ ساغر زده
آخر نگوئی سر زده از من چه کوتاهی، بگو

من عاشق تنهائی ام سرگشته شيدائی ام
ديوانه رسوائی ام ، تو هر چه می خواهی بگو

شعر از مهرداد اوستا

مبرم هیچ ز یاد

2004-10-11T02:24:00.000-07:00

ای همه زیبایی
دوستت می دارم
دوستم داشته باش
مبرم هیچ ز یاد
نکند یاد مرا
!بسپاری بر باد

ای سرا پا پاکی
دوستت می دارم
گل یادت را در باغچه خاطره ام می کارم
نرود خاطر تو از یادم
مگر آن روز که سیلاب فنا
ببرد بنیادم
Y

تو همه لطف و صفایی آری
تو همه مهر و وفایی آری
توهمه نور خدایی آری
همنشین دل مایی آری
Y

تو نسیمی که لطافت داری
ابر رحمت هستی
بر کویر دل من می باری
Y

نازها داری تو
با من غمزده دلداده
رازها داری تو
همه از پرده برون افتاده
Y

جوشش آب روان را مانی
طلعت بخت جوان را مانی
Y

ای همه نیکویی
وای همه خوشخویی
من به یادت هستم
به سر زلف خیال تو زدم دست
به آن پیوستم
Y

عطر جانبخش گل یاسمنی
من ز بویت مستم
به تن خسته ی من جان آید
بگذاری تو اگر دست میان دستم
Y

تو هم آنِ منی
تن من، جان منی
در کنارم تو بمان
دل و ایمان منی
گر نباشی تو سرای دل من ویران است
سر و سامان منی
Y

دل تو شاد و سرت سبز وسلامت باشد
شادمانی و صفا، عیش مدامت باشد
غم نباشد با تو
هر کجا هستی ایام به کامت باشد
Y

یاد تو در یادم
جان تو در جانم
همه ایام به امید وصال رخ تو می مانم
نرود خاطر تو از یادم
مگر آن روز که سیلاب فنا
ببرد بنیادم
Y

ای همه زیبایی
دوستت می دارم
دوستم داشته باش
مبرم هیچ ز یاد
!نکند یاد مرا ، بسپاری بر باد

سعید

شعر قدیمی بروجردی

2004-10-02T03:29:00.000-07:00

‎اوسا تقي دِلِ دردو نِشسه اي بي چُتِلي
oosA taghi dele dardu neshesey bi choteli
ا تمون درّسه ش، زانوش زیه ی در، زُتلی
a temune derresash zAnush ziyey dar zoteli
سرو وضِ شُووسَه سولاخ بي ين اُ رِ سياش
saro vaze shuvesah sUlAkh biyen oresiyAsh
وا خويش حرف مِزا وُ مِگور گِسا يواش يواش
vA khoyesh harf meza o megUrgesA yavAsh yavAsh
آخه عيد آميه بي يو بَچَ خورداش دِ خونه

Akhe eyd Amiya bi yo bacha khUrdAsh de khunah
لخت و هرّوت بی ینو ، عیدنه کرده اینو بونه
lokht o horrUt biyenu eydene kerdeynu bunah
صاو خونه آميه بي يو ماخاسا بيره كرا
sAv khunah Amiya bi yo mAkhAsA beyra kerA
مويوفتا اً پول نري خونه نِ خالي كو درا
moyoftA a pUl nari khunaneh khAli ko derA
يه طرف دل زنش اًسر شي اي بي قُتلي
ye taraf dele zanesh a sar shiyey bi ghoteli
وا ايكه بچه خوردا او نوي قد قول قولي
vA i ke bacha khoordA oo navi ghadde ghol gholi
اوسا تقي زو واسه ماخاس ديه سكته كنه
oosA taghi zu vassah mAkhAs diyah sektah konah
نِمه نس شي وا زن او وا اي همه بچه كنه
nemenes shi vA zano vA i hamah bachah konah
دو سه روزي نوی يش يه رو يكي خَور اُورد
do se ruzi naviyesh ye ru yeki khavar ovord
اوسا تقی بیچاره یه سکته ای کِردا و مرد
oosa taghi bichArah ye sekteh yi kerdA o mord

دل من هم با اوست

2004-09-28T23:44:00.000-07:00

آن سفر كرده

"آن سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست"
دل من هم با اوست
آن دلاويزترين شمع شبستان وجود
كه دل عالم و آدم همه پروانه اوست
دل من هم با اوست
آن مسيحا كه به يك نفخه روحاني خود
مي‏كنده زنده دل مرده‏ي زنگاري را
آن كه آشفته كند
خواب هر خفته خلوت‏زده را
آن دل انگيزترين معني عشق
كه سرا پرده دل خانه اوست
دل من هم با اوست
آن مه بدر شب يلدايي
روشني بخش شب تنهايي
آن خدا گونه كه دلها همه دلداده اوست
دل من هم با اوست

ميلاد با سعادت امام زمان مبارك باد. خدا كند كه بيايد و با آمدنش واژه انتظار از قاموس زندگي حذف شود

حميد رحماني

2004-09-28T01:00:00.000-07:00

بیا ساقی

2004-09-26T21:56:00.000-07:00

بیا ساقی سیمین تن خدارا
بده جامی که سازد کار مارا

که ایامی است کز هجران دلبر
تمنا می کنم مرگ و فنا را

دل و ایمان ما آن عشوه گر بُرد
چه بازی ها بوَد چرخ قضا را

خدایا خاک آن یار گرامی
به چشمانم بیاور توتیا را

شبی در خواب دیدم روی ماهش
به خاطر دارم آن شیرین لقا را

قد رعناش چون سرو و صنوبر
رُخش زیباترین آئینه ها را

بگفتم گل، زما رنجید آن مه
بگفتم مه، ببخشید این خطا را

بگفتا آرزویت گفتمش وصل
بگفتا وصل که گفتم شما را

به وصلت ای مه زیبای پر ناز
کرامت کن تو این مسکین گدا را

اگر بر کوی ما یک ره بیائی
تو منت می نهی این بینوا را

فریب چشم زیبایت در آرد
ز محراب عبادت پارسا را

غم دوری ات ای شیرین قلندر
به ما بخشید این پشتِ دو تا را

خداوندا به من چشمی عطا کن
که تا بینم دوباره آن ضیا را

به کویش تا که بویی بر من آرد
فرستم روز و شب باد صبا را

که تا بار دگر بینم به خوابش
همیشه می شمارم لحظه ها را

سعید

Banafsheh Hejazi

2004-09-25T23:35:00.000-07:00

Babafsheh Hejazi is a harrd-working poet and writer. Here we list her books.

Born :1954 in Boroujerd- Iran and presently lives in Tehran .

Banafsheh's published works:

1986 : The Dream of Pomegranate (collection of poems)
1987 : A Report on Sotoonzar (novella)
1992 : Women According to History (research on women before Islam)
1993: I'm obliged to deny your love (collection of poems) 1995/98/99/001/002/003:Children&Young Adult's Literature
1997 : Under the Scarf ( research on women after Islam to the Safavid)
1997 : Ask Me Not Why I'm Silent (collection of poems .Persian-English}
1997 : Tara and the Moon ( story for children) 1999 :The Scaped Moon in the Shirt (novel) 2000 : A Wondering Collection& Twenty Stray Melodies (collection of poems. Persian- English, with Naser Najafi)
2002 :Zaeefe ( research on women- Safavid)
2002 : Circel of Wonder: Biography of khayyam: scientific &literal
2003 :Taj Al Rejal:Rabe'e Adawiyye (Biography of a famous mystic Woman)
2003: Narcissus + Love ( novel)
2004 : Half eaten Biscuit (novel)
2004 : I Confess (collection of Poems)
2004 : Tazkereh Andarooni:Biography and Poems of Iranian poetesses from13 th century to the Pahlavi period?

بنفشه حجازي

2004-09-25T23:23:00.000-07:00

بنفشه حجازي>

شاعر، نويسنده و محقق ، متولد 1333 در بروجرد است كه درحال حاضر درتهران زندگي مي كند

آثار

اعتراف مي كنم (مجموعه ي شعر نو )، نشر همراه ،1383

بيسكويت نيم خورده(رمان ) .تهران )،نشر همراه ،1383

تذكره اندروني : شرح حال و شعر شاعران زن قرن سيزدهم تا پهلوي اول . تهران، قصيده سرا (و) روشنگران، 1383

تاج الرّجال : رابعه عدويه .تهران ،شاليزار ، 1382

نرگس + عشق(رمان) ؛تهران ،قصيده سرا،1381

دايره حيرت ؛ زندگينامه علمي و ادبي حكيم عمر خيام. تهران ، دانش فريار ، 13817

ضعيفه؛ بررسي جايگاه زن ايراني در عصرصفوي.تهران ،قصيده سرا،1381(چاپ اول)1381 (چاپ دوم

يك منظومه ي آواره و بيست ترانه ي سرگردان (مجموعه ي شعرنو با ناصر نجفي )، فارسي- انگليسي، تهران ، سالي ،1379

.ماه گريخته در پيراهن (رمان ) تهران ،گفتمان خلاق ،1378

تارا و ماه (داستان كودكان ) تهران ،وزارت نيرو ـ توانير ،1376

نپرس چرا سكوت مي كنم (مجموعه ي شعر نو ) ،فارسي – انگليسي ، تهران ،گيل ،1376

به زير مقنعه ؛ بررسي جايگاه زن ايراني از قرن اول تا عصر صفوي .تهران ،نشر علم ،1376

ادبيات كودكان و نوجوانان ؛ويژگيها و جنبه ها . تهران ،روشنگران و مطالعات زنان ،1374 ؛چاپ دوم :1377 ؛چاپ سوم :1379؛ چاپ چهارم :1380 ؛چاپ پنجم:1381؛ چاپ ششم:1382

به انكار عشق تو ناگزيرم (مچموعه ي شعر نو ) تهران ، روشنگران ، 1372

زن به ظن تاريخ؛ بررسي جايگاه زن در ايران باستان .تهران ،شهراب،1371

رؤياي انار ( مجموعه ي شعرنو ) تهران ، كتاب سيامك ، 1365

ابوالفضل

2004-09-21T01:04:00.001-07:00

ميلاد مسعود حضرت ابوالفضل مبارك باد

اي معني عشق و وفا اي غنچه ياس

اي جوشش مهرو صفا اي اوج احساس

باب كرم كان سخا سرلوحه جود

تنها ابوفاضل بود معني عباس

مولود عاشورايي

2004-09-19T09:44:00.000-07:00

ميلاد امام حسين مبارك باد

صفاي كربلايي دارد امروز

به دنيا نور شادي بارد امروز

فضا آكنده از عطر خدايي است

عجب حال و هوايي دارد امروز

Borujerd City, IRAN

2004-09-07T23:21:00.000-07:00

از وبلاگ بروجرد سیتی نیز دیدن فرمایید

Borujerd City Weblog: http://www.borujerdcity.blogspot.com/

قطعه شعر بروجردی

2004-09-06T01:06:00.000-07:00

ای دل وا مُنَّه چُنه هی بی قِراری مُکُنی
آتِش مِنازی دِ کِلِم دردِمه کاری مکنی

چِنگ و وِلِنگِم مکنی روت و بِرِنگِم مکنی
والَه و ونگِم مکنی گورگَه و زاری مکنی

تنگ ایوارَه که مِشه خیرِ سرت قُم مکنی
بازی وِ ِرم دِر میاری بی کس و کاری مکنی

شی مِشَه واردم را بیای بی غم و واویلا بیای
حیف که هَمه ش غو مکنی رولَه بِراری مکنی

حرف زمسّونِه نزِه شادی نِه وُردار و بیا
مردونَه قِول بَه دِلِمه سبز و بهاری مکنی

سعید – شهریور هشتاد و سه

معادل فارسی شعر

ای دل وامانده چرا هی بی قراری می کنی
آتش به آغوشم ( =جانم ) می اندازی، دردم را کاری می کنی

چنگم می زنی ( =آشفته ام می کنی) لخت و عورم می کنی
دیوانه و منگم می کنی گریه و زاری می کنی

تنگ غروب که می شه خیر سرت اخم می کنی
بازی برام در میاری بی کس و کاری (= مظلوم نمایی) می کنی

چی می شه باهام راه بیای بی غم و واویلا بیای
حیف که همه ش جنجال به پا می کنی، بی برادری (=تاسف) می کنی

حرف زمستان را نزن شادی را بردار و بیا
مردانه قول بده دلم را سبز و بهاری می کنی

يا علي

2004-08-29T04:48:00.000-07:00

شكوفه غدير

هو يا علي ، مولا علي
هو لا فتي الا علي
لاسيف الا ذوالفقار

اي ذوالفقارت شب شكن
اي هيبتت دشمن فكن
بر قلب ما نوري فكن
هو مرد مردان يا علي

ا ي آيت رب جلي
قلبم زعشقت منجلي
تنها تويي ما را ولي
هو مرد مردان يا علي

تو شير مرد خيبري
بعد از محمد (ص) رهبري
از دل قرارم مي‏بري
هو مرد مردان ياعلي

اي برشكفته در غدير
اي يار مظلومان امير
مولا بيا دستم بگير
هو مرد مردان ياعلي

سر خداوند عليم
رمز صراط مستقيم
جنات و دوزخ را قسيم
هو مرد مردان يا علي

سفارش

2004-08-25T16:35:00.000-07:00

سفارش

باده ارغوانی بیاور
مستی جاودانی بیاور
از گلستان قلبت برایم
یک بغل مهربانی بیاور
یک بغل مهربانی چو آیی
با خودت ارمغانی بیاور
خسته ام از جفای زمانه
شور و شوق جوانی بیاور
کینه ها را همانجا رها کن
همدلی ، همزبانی بیاور
عشق و دلدادگی شور و مستی
هر قدرمی توانی بیاور
جاده های زمینی خرابند
از رهی آسمانی بیاور
چیز دیگر به خاطر ندارم
خود بیا، وآنچه دانی بیاور

سعید – شهریور هشتاد و سه

از درد سخن گفتن

2004-08-12T00:51:00.000-07:00

باز آی که چون برگ خزانم رخ زردی ست
با یاد تو دمساز دل من دم سردی ست
گر رو به تو آورده ام از روی نیازی ست
ور دردسری می دهمت از سر دردی ست
از راهروان سفر عشق در این دشت
گلگون سرشکی ست اگر راهنوردی ست
در عرصه اندیشه من با که توان گفت
سرگشته جه فریادی و خونین چه نبردی ست
غمخوار بجز درد و وفادار بحز درد
جز درد که دانست که این مرد چه مردی ست
از درد سخن گفتن و از درد شنیدن
با مردم بی درد ندانی که چه دردی ست
چون جام شغق موج زند خون به دل من
با این همه دور از تو مرا چهره زردی ست
از لاله بشکفته در دامن این کوه
هر لاله نشان قدم راهنوردی ست
با خون شهیدی ست که جوشد ز دل خاک
هر جا که در آغوش صبا غنچه وردی ست

مهرداد اوستا

شاعر دردها

2004-08-11T23:18:00.000-07:00

محمدرضا رحمانی معروف به مهرداد اوستا در بهمن ماه هزار و سیصد و هشت در بروجرد به دنیا آمد و دوران کودکی و نوجوانی خود را در این شهر سپری کرد. در سال هزار و سیصد و بیست در تهران در یکی از دبیرستان های شبانه به ادامه تحصیل پرداخت و در سال 1327 موفق شد در رشته ادبی دیپلم بگیرد.

در این سال همزمان با ورود به دانشکده ی معقول و منقول دانشگاه تهران به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به عنوان مسئول سامان دادن به کتابخانه های موجود و مقالات و کتب ادبی این وزارتخانه و نیز دبیر در چندین دبیرستان تهران به فعالیت پرداخت. در سال هزار و سیصد سی با کسب مدرک کارشناسی در رشته ی معقول و منقول به ادامه ی تحصیل رشته ی فلسفه در دانشگاه تهران پرداخت.
مهرداد اوستا در سالهای 1333 و 1345 دو بار ازدواج کرد که حاصل آن یک پسر و سه دختر بود. استاد اوستا ضمن تدریس در دانشگاه تهران سفرهای متعددی را به کشورهای مختلف انجام داد و آثار و اشعار ارزشمندی از خود بر جای نهاد. سرانجام در سال 1370 در سن 62 سالگی در اثر عارضه قلبی در گذشت و پیکر وی در قطعه مشاهیر ادب و هنر ایران در تهران به خاک سپرده شد.

اوستا از شاعران و مدرسان برجسته زمان معاصر بود و وی را بزرگترین قصیده سرای معاصر نام نهاده اند. برخی کتابهای وی به دلایل سیاسی ممنوعیت انتشار یافتند و در دهه پنجاه مدتی ممنوع القلم بود. ادبیات فارسی، فلسفه ، تاریخ هنر، روش تحقیق هنری، ادبیات جهان، ادبیات دراماتیک، زیبایی شناسی و تاریخ موسیقی از جمله دروس تدرییس شده توسط وی در دانشگاههای مختلف است. این شاعر بزرگ چندان که باید و شاید شناسانده نشده است. برخی آثار وی عبارتند از:

تصحیح دیوان سلمان ساوجی وچاپ آن انتشارات زوار- 1332

رساله ای در فلسفه ، منطق ، روانشانسی و اخلاق انتشارات زوار- 1333

عقل واشراق انتشارات زوار - 1334

رسایل خیام ( نوروزنامه ـ رساله ی وجود ) با مقدمه و تحقیق در زندگی وی1335

ازکاروان رفته. انجمن ادبی حافظ ناشر زوار- 1339
پالیزبان1342

حماسه آرش (منظومه معروف شاعر) چاپخانه خراسان ـ مشهد- 1344

ازامروز تا هرگز( مجموعه داستان های کوتاه) انتشارات ابن سینا - 1349

دفتر شعر « شراب خانگی ترس محتسب خورده » انتشارات زوار - 1351

تیرانا انتشارات زوار- 1352

امام حماسه ای دیگر انتشارات حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی - 1360

2004-08-09T21:30:00.000-07:00

چه می خواهی ز جان من

بگو ای بی وفا دیگر چه می خواهی ز جان من
رسیده داغ زخم تو به مغز استخوان من
فغان از آن دل سنگت که عمری در پی اش بودم
که از جورش به پیری رفت آن بخت جوان من
به عمری بر سر کویت نشستم تا مه رویت
شود پیدا و نورانی بگردد آسمان من
چه شد مهر و وفای توچه شد لطف و صفای تو
کنون جور و جفای تو برنجاند روان من
به روی عشق در بستی و با نا اهل بنشستی
به پیشت آمدم جستی چو تیری از کمان من
ز سیمای تو زیبا تر ز چشم تو فریبا تر
ز بالای تو رعنا تر نبود اندر گمان من
همه هستی فدا کردم مگر با من شوی همدم
نگشتی همدم و آتش زدی بر خانمان من
شدی همدوش خار و خس نشستی با کس و ناکس
دگر جور تو باشد بس به جان ناتوان من
به جان من زدی دردی اسیر غربتم کردی
بگو ای بی وفا دیگر چه می خواهی زجان من

سعید

تقدیم به او که خواهد آمد

2004-08-09T09:47:00.000-07:00

براي او كه خواهد آمد
********************************
به نگاهت سوگند
و به چشمان پر از عاطفه ات
كه من خسته درمانده به راه
به تو محتاج ترم
زهوا ، زنسيم
و زيك سجده طولاني پر راز ونياز
***
به حريم سخن عشق كه حرمت دارد
به سكوتي كه غروب غم غربت دارد
به صفايي كه زمان لحظه قربت دارد

به همه پاكي يك قطره اشك
به ستاره ، به زمين
به گل نرگس و آلاله و سوسن سوگند

"ديدن روي تو ديدن دارد"

من كه در سردي تنهايي خويش
گرمي مهر زتو مي جويم
من كه آسيمه و سرگشته به راه
راه در چشمه نورت جويم
به تو محتاج ترم
من كه در سبزي چشم تو خودم را ديدم
من كه با عطر نفس هاي تو سرشارترم
به تو محتاج ترم
در وجودم جريان دارد مهر
غليان دارد عشق

مي تراود زوجودم مهتاب
كاش يك لحظه تو را مي ديدم
من كه هر لحظه به تو محتاجم به تو محتاج ترم

حمید رحمانی

حرف اول

2004-08-09T00:23:00.000-07:00

با سلام و تبریک به شما به خاطر راه اندازی این سایت ، امیدوارم من هم بتوانم همکاری مناسبی با شما داشته باشم

تولد حضرت فاطمه زهرا (س) مبارك باد

2004-08-06T21:35:00.000-07:00

شميم و عطر جانبخش گل پيغمبري آمد

به باغ مصطفي زيبا گل نيلوفري آمد

زمين آسمان غرق صفا و نور و شادي شد

براي مرد و زن جانا چه نيكو رهبري آمد

حميد رحماني

مادر

2004-08-01T00:46:00.000-07:00

"معناي عشق"

مادر اي سايه‏ي الطاف خدا
اي سراسر همه مهر
اي دل انگيزترين معني عشق
اي كه يادت همه آرامش من
اي وجودت همه خواهش من
تو نمايانگر الطاف خدايي مادر
مروه و حج و صفايي مادر
زير پاي تو بهشت است بهشت
باز هم طفل توام
هرچه كردم
چه زيبا و چه زشت
دست تو گرمترين گرمي مهر
مهر تو پاكترين معني عشق
نفست رايحه‏ي ريحان است
ديدن روي نكويت مادر
همه درد مرا درمان است
ورد زير لب تو ذكر دعاست
خانه با بودن تو
بهترين باغ دل انگيز خداست
پاكتر از همه پاكي هايي
خوبتر ازهمه خوبي هايي
با صفاتر ز همه دنيايي

مادرم
مادر خوبم بخدا
دفتر عمر مرا
تو چو شيرازه‏ي هستي هستي
تو سزاوار چه هستي
همه چيز
من چه دارم كه تو را زيبد
هيچ
سايه لطف خدايي مادر
معني عشق و وفايي مادر
شعر من درخور تفسيرت نيست
اوج مهري و صفايي مادر.

حميد رحماني (روز مادر بر همه مادران ايراني خصوصا مادران بروجردي مبارك باد)

مطلع

2004-07-31T03:00:00.000-07:00

بسم الله الرحمن الرحيم

منم كه ديده به ديدار دوست كردم باز

چه شكر گويمت اي كارساز بنده نواز

نيازمند بلاگو رخ از عتاب بشوي

كه كيمياي وجود است خاك كوي نياز

سلام دوستان هم كيش برآنيم تا به حول و قوه الهي مجوعه اي ازاشعار شعراي خوش ذوق بروجرد را گرداوري و منتشر كنيم در اين راه يار ما باشيد. منتظر اشعار خوبتان هستيم

حميد رحماني