RECENT POEM OF BOROUJERDشعر معاصر بروجرد: 10/01/2004 - 11/01/2004

RECENT POEM OF BOROUJERDشعر معاصر بروجرد

Sunday, October 31, 2004

برای وصف تو


من که عمری را به غفلت خفته ام
من که بس ناگفتنی ها گفته ام
من که از بسیاری عیب و گناه
این چنین آشفته ام

من که هرگز در تمام عمر خود
بی نوایی را نبودم دستگیر
لقمه نانی را نمی دیدم روا
تا فقیری را کند یک لحظه سیر

من که از اشک یتیمان، اندکی
اشک از چشمم نمی افتد به راه
من که در عمرم ندادم هیچ گاه
بی پناهی را پناه

من که هر ساعت هزاران مرتبه
می شوم غرق گناه
من که از زنگار بی دینی شده
شیشه قلبم سیاه

چون شوم خواهان وصلت یا علی
چون توانم گفت وصفت یا علی

سعید


Wednesday, October 20, 2004

با ما بگو تا کیستی

با ما بگو تا کیستی

با ما بگو تا كيستی، مهری بگو ، ماهی بگو
خوابی ، خيالی ، چيستی، اشكی بگو ، آهی بگو

راندم چو از مهرت سخن گفتی بسوز و دم مزن
ديگر بگو از جان من ، جانا چه می خواهی بگو

گيرم نمی گيری دگر ز آشفته عشقت خبر
بر حال من گاهی نگر با من سخن گاهی بگو

ای گل پی هر خس مرو، در خلوت هر کس مرو
گوئی که دانم پس مرو، گر آگه از رازی بگو

غمخوار دل ای مه نئی ، از درد من آگه نئی
والله نئی ، بالله نئی ، از دردم آگاهی بگو

زین بیش آزارم مکن، پیش همه خوارم مکن
خوارم مکن زارم مکن، گر آن که بد خواهی بگو

بر خلوت من سرزده یک در درآ ساغر زده
آخر نگوئی سر زده از من چه کوتاهی، بگو

من عاشق تنهائی ام سرگشته شيدائی ام
ديوانه رسوائی ام ، تو هر چه می خواهی بگو

شعر از مهرداد اوستا

Monday, October 11, 2004

مبرم هیچ ز یاد

ای همه زیبایی
دوستت می دارم
دوستم داشته باش
مبرم هیچ ز یاد
نکند یاد مرا
!بسپاری بر باد


Y


ای سرا پا پاکی
دوستت می دارم
گل یادت را در باغچه خاطره ام می کارم
نرود خاطر تو از یادم
مگر آن روز که سیلاب فنا
ببرد بنیادم
Y


تو همه لطف و صفایی آری
تو همه مهر و وفایی آری
توهمه نور خدایی آری
همنشین دل مایی آری
Y


تو نسیمی که لطافت داری
ابر رحمت هستی
بر کویر دل من می باری
Y


نازها داری تو
با من غمزده دلداده
رازها داری تو
همه از پرده برون افتاده
Y


جوشش آب روان را مانی
طلعت بخت جوان را مانی
Y



ای همه نیکویی
وای همه خوشخویی
من به یادت هستم
به سر زلف خیال تو زدم دست
به آن پیوستم
Y



عطر جانبخش گل یاسمنی
من ز بویت مستم
به تن خسته ی من جان آید
بگذاری تو اگر دست میان دستم
Y



تو هم آنِ منی
تن من، جان منی
در کنارم تو بمان
دل و ایمان منی
گر نباشی تو سرای دل من ویران است
سر و سامان منی
Y


دل تو شاد و سرت سبز وسلامت باشد
شادمانی و صفا، عیش مدامت باشد
غم نباشد با تو
هر کجا هستی ایام به کامت باشد
Y



یاد تو در یادم
جان تو در جانم
همه ایام به امید وصال رخ تو می مانم
نرود خاطر تو از یادم
مگر آن روز که سیلاب فنا
ببرد بنیادم
Y



ای همه زیبایی
دوستت می دارم
دوستم داشته باش
مبرم هیچ ز یاد
!نکند یاد مرا ، بسپاری بر باد


سعید

Saturday, October 02, 2004

شعر قدیمی بروجردی


‎اوسا تقي دِلِ دردو نِشسه اي بي چُتِلي
oosA taghi dele dardu neshesey bi choteli
ا تمون درّسه ش، زانوش زیه ی در، زُتلی
a temune derresash zAnush ziyey dar zoteli
سرو وضِ شُووسَه سولاخ بي ين اُ رِ سياش
saro vaze shuvesah sUlAkh biyen oresiyAsh
وا خويش حرف مِزا وُ مِگور گِسا يواش يواش
vA khoyesh harf meza o megUrgesA yavAsh yavAsh
آخه عيد آميه بي يو بَچَ خورداش دِ خونه
Akhe eyd Amiya bi yo bacha khUrdAsh de khunah
لخت و هرّوت بی ینو ، عیدنه کرده اینو بونه
lokht o horrUt biyenu eydene kerdeynu bunah
صاو خونه آميه بي يو ماخاسا بيره كرا
sAv khunah Amiya bi yo mAkhAsA beyra kerA
مويوفتا اً پول نري خونه نِ خالي كو درا
moyoftA a pUl nari khunaneh khAli ko derA
يه طرف دل زنش اًسر شي اي بي قُتلي
ye taraf dele zanesh a sar shiyey bi ghoteli
وا ايكه بچه خوردا او نوي قد قول قولي
vA i ke bacha khoordA oo navi ghadde ghol gholi
اوسا تقي زو واسه ماخاس ديه سكته كنه
oosA taghi zu vassah mAkhAs diyah sektah konah
نِمه نس شي وا زن او وا اي همه بچه كنه
nemenes shi vA zano vA i hamah bachah konah
دو سه روزي نوی يش يه رو يكي خَور اُورد
do se ruzi naviyesh ye ru yeki khavar ovord
اوسا تقی بیچاره یه سکته ای کِردا و مرد
oosa taghi bichArah ye sekteh yi kerdA o mord